Annie

Anne Lilia Berge Strand aka Annie (ur. 21 listopada 1978 w Trondheim) � norweska piosenkarka pop i didżejka z Bergen.
Od 1993 członkini dziewczęcej grupy indie rockowej Suitcase. Po ukończeniu szkoły średniej rozpoczęła działalność jako DJ, zapoznając się z lokalną sceną muzyki tanecznej. W tym okresie poznała Tore Andreasa Kroknesa, przyszłego chłopaka i zarazem współtwórcę wczesnych singli Annie. Pierwszy singel Greatest Hit, wykorzystujący fragment przeboju Madonny Everybody wydała w 1999. Kolejny - I Will Get On - dwa lata później w 2001. W tym samym roku Tore Kroknes umiera w wieku 23 lat na skutek problemów z układem krążenia.
Po okresie depresji wraca do działalności muzycznej. W marcu 2003 roku podpisuje kontrakt z brytyjską wytwórnią 679 Recordings, następnie nawiązuje współpracę z producentem Richardem X (udzielając się wokalnie na Just Friends z płyty X-Factor Volume 1). Dalsza współpraca prowadzi do wydania we wrześniu 2004 roku singla Chewing Gum (m.in. 25 miejsce na brytyjskiej liście przebojów) oraz debiutanckiego albumu Anniemal. Została nagrodzona kilkoma nagrodami norweskiego przemysłu muzycznego.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Chewing Gum	Annie	03.2006	46[1]	-	-

Angie Stone

Angie Stone - wokalistka soulowa, autorka tekstów, kompozytorka i producentka, rodem z Południowej Karoliny. Zanim rozpoczęła karierę solową występowała w zespołach Sequence i Vertical Hold, z którym nagrała dwa albumy - "A Matter of Time" (1993) oraz "Head First" (1995).
Współpracowała także między innymi z Mary J. Blige, D'Angelo oraz z Lennym Kravitzem.Jako solistka debiutowała w 1999 roku bardzo dobrze przyjętym albumem "Black Diamond". Jej dwie kolejne płyty "Mahogany Soul" (2001) i "Angie Stone" (2004) oraz przeboje jak choćby "Wish I Didn't Miss You", "I Wanna Thank Ya" i "Brotha", ugruntowały jej pozycję jako cenionej artystki.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Wish I Didn't Miss You	Angie Stone	06.2002	7[10]	-	-
Signed, Sealed, Delivered I'm Yours	Blue feat. Stevie Wonder & Angie Stone	12.2003	31[10]	22[8]	Virgin/0724354771323

Arrested Development

Arrested Development można zaliczyć to tej grupy zespołów, które dla młodszego pokolenia hip-hopowców mogą być mało znane. Nie będzie nic w tym dziwnego, gdyż jeszcze do niedawna zespół nie wydał nic nowego pod swym szyldem, a i wszelkiego rodzaju media nie publikowały żadnych wzmianek o A.D. Dopiero w 2001 roku świat obiegła informacja o reaktywacji Arrested Development, co zapewne ucieszyło wielu dotychczasowych fanów grupy.
Już od samego początku założycielom zespołu przyświecała idea stworzenia własnej odmiany hip hopu, która wzbogacona o elementy zaczerpnięte z takich gatunków, jak chociażby soul, gospel, blues, jazz, reggae, czy folklor narodów afrykańskich, przyniosła bardzo interesujący efekt. Arrested Development zostało oficjalnie powołane do życia w 1988 roku w Atlancie przez czarnoskórego studenta Speecha, który wziął na siebie obowiązki pisania tekstów oraz produkcji nagrań. Speech, urodzony w październiku 1968 roku w Milwaukee pod nazwiskiem Todd Thomas, opuścił rodzinne strony i udał się do Atlanty, gdzie rozpoczął studia w College of Art Institute. Znany był już jako DJ Peech, członek grupy Disciples of Lirycal Rebelion (przemianowanej później na Secret Society). Wcześniej wraz z ojcem zajmował się wydawaniem lokalnej gazety "Milwaukee Community Journal", na której to łamach publikował swoje słynne felietony z cyklu "20th Century African".
W podstawowym składzie Arrested Development znalazł się także kumpel Speecha ze studiów - DJ Headliner (Timothy Barnwell), który już wówczas określany był mianem "mistrz konsolety". Z czasem do zespołu dołączyła także Aerle Taree (Taree Barnwell) - wokalistka i tancerka, Rasa Don (Donald Jonem) - perkusista i wokalista, Montsho Eshee (Tamelca Gaither) - choreografka i tancerka oraz sześćdziesięciodwuletni Baba Oje (jako tak zwany spiritual adviser).
Speech i Headliner zafascynowani dokonaniami ówczesnych zespołów rapowych, a w szczególności grupy Public Enemy, nie mieli łatwego startu. Zainteresowanie wytwórni płytowych reprezentowanym przez nich stylem zajęło im ponad trzy lata, co zresztą zaznaczyli później w tytule swej debiutanckiej płyty wydanej w 1992 roku: "Three Years, Five Months and Two Days in the Life of...". LP ukazał się na rynku w czasach, kiedy furorę robiły zespoły i soliści spod znaku gangsta rap typu Ice Cube, Ice-T czy Geto Boys. Arrested Development zaprezentował zupełnie odmienny, odwrócony o całe 180 stopni styl - bez wulgarnych tekstów, w których główne role odgrywają prostytutki, narkotyki i imprezy z AK-47 w tle. Nic więc dziwnego, że od razu do zespołu przyklejona została etykietka grupy reprezentującej tak zwany alternatywny, anty gangsterski rap. Zarówno w komercyjnych, jak i w niezależnych rozgłośniach radiowych nieustannie grano utwory z "Three Years, Five Months and Two Days in the Life of...": "Mr. Wendel", "Tennessee" oraz "People Everyday", windując je na same szczyty list przebojów. Speech będąc pod wpływem polityczno - radykalnych utworów wspomnianego wcześniej Public Enemy, postanowił jednocześnie wprowadzić w swoje głębokie i przemyślane teksty więcej światła, coś pozytywnego, dającego ludziom nadzieję na lepsze jutro. Album został bardzo dobrze przyjęty przez publikę i określony mianem udanej próby odświeżenia muzyki murzyńskiej. W konsekwencji zdobył status potrójnej platyny i w 1993 roku zespół otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy Debiut.
Nagrania Arrested Development zwróciły uwagę słuchaczy przede wszystkim pomysłowym posłużeniem się techniką samplingu i poruszającymi tekstami. Album charakteryzował wrażliwy, często osobisty, a zarazem bardzo dojrzały przekaz, połączony z urzekającą swym pięknem, sięgającą do korzeni afrykańskich dźwięków muzyką, co zapewniło A.D. sukces na skalę światową. Największym przebojem pochodzącym z debiutanckiego krążka okazał się utwór "Tennessee". Traktujący o śmierci, bardzo osobisty i utrzymany w konwencji modlitwy numer został napisany przez Speecha po śmierci jego brata i babki.
W tym samym roku zespół skomponował specjalnie dla potrzeb biograficznego filmu "Malcom X" (reżyseria Spike Lee) znakomity utwór "Revolution". Początkowo został on wydany na oddzielnym singlu, a dopiero później włączony do programu płyty "Malcom X: Music From The Motion Picture" (1992). W następnym roku członkowie Arrested Development nagrali drugi, tym razem koncertowy, album "Unplugged", stanowiący w pewnym stopniu uzupełnienie debiutanckiego "Three Years...". Jak już sama nazwa wskazuje, płyta zawiera kawałki w wersji akustycznej, zarejestrowane podczas koncertu, który Speech ze spółką dał w nowojorskim Ed Sullivan Theatre w 1992 roku. Mimo, iż na zawartość "Unplugged" złożyły się w znacznej większości koncertowe wersje piosenek z pierwszej płyty grupy, nie zabrakło na niej jednak premierowych kawałków, takich jak chociażby "Searching For One Soul". Po dużym sukcesie, jaki odniósł album na żywo, Arrested Development nagrywają jeszcze zaledwie jeden LP: "Zingalamaduni". Wydany na początku czerwca 1994 roku krążek okazał się ostatnią, pełnometrażową produkcją, gdyż w 1996 roku zespół oficjalnie zakończył swoją działalność...
Muzyka Arrested Development zawsze niosła ze sobą radość, dawała nadzieję, wyzwalając jednocześnie w jej słuchaczu same pozytywne emocje. Na pierwszym miejscu stawiała społeczeństwo, mówiła o nie nadużywaniu przemocy, okazywaniu szacunku dla innych ludzi, a przede wszystkim nakłaniała do poważnych zmianach, które trzeba było wdrożyć w życie zaczynając od samego siebie. Te szczytne idee towarzyszyły zespołowi od samego początku jego istnienia, jak również w trakcie całej solowej kariery Speecha, którą ten rozpoczął po oficjalnym rozwiązaniu grupy. 22 stycznia 1996 roku nakładem wytwórni Chrysalis ukazuje się jego debiutancki album, noszący tytuł "Speech". Na pierwszy, singlowy utwór promujący płytę został wybrany "Like Marvin Gaye Said (What's Going On)". Piosenka ta została również włączona do repertuaru albumu dedykowanego Marvinowi Gaye'owi - "Inner City Blues". Oprócz Speecha znaleźli się na nim między innymi Madonna, Boyz II Men, Stevie Wonder i Masive Attack. Todd udaje się również w trzy miesięczną trasę koncertową, wiodącą przez Japonię, Guadelupę, Amsterdam, a uwieńczoną występami w Stanach Zjednoczonych. Pod koniec 1998 roku, dokładnie w grudniu, w Japonii ukazuje się drugi, solowy album zatytułowany "1998 Hoopla". Płyta, będąca bardzo udaną mieszanką reggae i hip hopu, poprzedza premierę światowej wersji krążka "Hoopla", który na rynku dostępny był w 1999 roku. Na japońskiej edycji zostały zamieszczone utwory dodatkowe, których nie zawierało światowe wydawnictwo.
W 2000 roku wszystkich dotychczasowych fanów Arrested Development obiegła elektryzująca wiadomość o rozpoczęciu przez zespół prac nad nową, pierwszą od czasów "Zingalamaduni", płytą studyjną. Faktem jest, iż w między czasie ukazało się kilka pozycji z cyklu "Greatest Hits", "The Best of..." czy "Clasic Masters", ale były to zazwyczaj kompilacje zawierające utwory ze wszystkich wcześniejszych dokonań grupy. I według mnie nie są one tym, co tygryski lubią najbardziej... W okresie poprzedzającym premierę nowego albumu A.D., na terenie Japonii ukazuje się trzecia, solowa produkcja Speecha - "Spiritual People" (światowa premiera miała miejsce we wrześniu 2002 roku). Długo wyczekiwany, czwarty studyjny album Arrested Development dostępny jest od 2001 roku i nosi tytuł "The Hereos Of The Harvest".
W lutym 2003 roku ukazuje się kolejna kompilacja z utworami Arrested Development kontynuująca serię płyt z serii "The Best of..." - "Extended Revolution". Jednak w odróżnieniu od wcześniejszych pozycji, którymi zarzucony został rynek, zestawienie to zawiera głównie wersje zremiksowane nagrań pochodzących z pierwszej i trzeciej płyty Arrested Development, które wcześniej dostępne były jedynie na singlach. Jedyny minus płyty, to chyba tylko niewielka ilość utworów - jest ich zaledwie dziesięć, z czego każdy jest remiksem oryginalnej wersji. Mimo, iż na większości z nich swoją dłoń już dawno położył ojciec czas, dają one słuchaczowi sporą dawkę dobrej muzyki okraszonej nienagannymi skreczami i głębokim brzmieniem żywych instrumentów. W tym samym roku zespół znalazł się na 47. pozycji listy 50 najlepszych artystów sceny hip hop, stworzonej przez internetowy portal VH1 (www.vh1.com).
W styczniu bieżącego roku zmaterializowała się kolejna, czwarta już solowa produkcja założyciela Arrested Development - Speecha. Dwupłytowe wydawnictwo zatytułowane "Speech's of" ukazało się nakładem wytwórni Vagabond Productions. Jak sama nazwa wskazuje, płyta zawiera największe hity z dotychczasowej, muzycznej kariery Speecha. Jako ciekawostkę można dodać, iż dzięki domowej stronie Speecha - www.speechmusic.com - fani z całego świata dostali możliwość zaproponowania utworów, które ich zdaniem mogłyby znaleźć się na nadchodzącym albumie. Wczesną wiosną (prawdopodobnie w kwietniu) ukazać ma się także nowy, studyjny album Arrested Development - "Among The Trees". Od samego początku działalności utwory Arrested Development emanowały olbrzymim ciepłem. Często opowiadają o jakże skomplikowanym życiu i jego codziennych trudach, o nieustannie przemijającym czasie i miłości do drugiego człowieka. Ich muzyka stanowi interesującą odmianę hip hopu, z domieszką wielu bardzo różnorodnych gatunków muzycznych, co wyróżnia zespół z grona innych, a o to teraz na scenie amerykańskiej naprawdę trudno.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Tennessee /Natural	Arrested Development	08.1992	16[22]	-	Cooltempo 323876-2
People everyday/Children play with earth	Arrested Development	11.1992	24[6]	-	Cooltempo 323901-1
Mr Wendal/Revolution	Arrested Development	02.1993	7[16]	-	-
Ease my mind/Shell	Arrested Development	07.1994	43[2]	11[5]	-

Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
3 years,5 months & 2 days in the life of...	Arrested Development	09.1992	51[17]	-	Cooltempo 321929-2

A La Carte

Jedna z najsłynniejszych i najlepszych a jednoczesnie popularnych również i w Polsce grup kobiecych. Panie nazywały się Patsy, Julia oraz Elaine.
Zespół rozpoczął nagrywanie w londyńskich studiach w 1980 roku. Następnie trzy panie, jako że były narodowości niemieckiej przeniosły sie do Monachium. Owocem ich pracy była pierwsza płyta grupy "Do Wah Diddy Round" wydana przez wytwórnię Coconut. Panie tej wytwórni pozostały wierne juz do końca trwania kariery zespołu. Krążek odniósł spory sukces a trzy single trafiły do pierwszej 20-tki list przebojow. Były to "Ring me honey" (7 miejsce), "Do Wah Diddy Diddy" -cover piosenki zespołu Manfred Mann ( 15 miejsce ) oraz "Doctor, Doctor" (8).
Kolejny rok ( 1981 )i kolejna płyta. Tym razem o wdzięcznej nazwie "Viva". Czarny krążek powtarza a nawet poprawia sukces pierwszego. Single które odnosza sukcesy to "River Blue"(17),"You get me on the run"(21),"In the summer sun of Greece"(47) oraz "Have you forgotten" (61).
Wszyscy są zgodni, ze zespół który w pierwszej setce ma 4 single jest rewelacją rynku muzycznego. I jest tak jeszcze przez rok, bowiem w 1982 roku wychodzi singiel który kończy sezon na miejscu siodmym, będąc przez parę tygodni numerem 1-szym!! Mowa o "Ahe Tamoure". Podsumowaniem jest składankowy album dziewcząt pt. "Wonderful hits of A la Carte", który rozchodzi się jak swieże bułeczki.
Rok 1983 to początek końca. Kolejna płyta długogrająca to stare standardy w nowych aranżacjach i to dość kiepskich aranżacjach...Ten komercyjny zabieg kończy się fiaskiem. Fani odwracają się od zespołu, który już nigdy nie wrócił do lat świetności.
Czemu grupa nie nagrywa az do roku 1988 nie wiadomo. W tymże roku wydaje ona jeszcze dwupłytowy album "Dancing in the summertime" skądinąd bardzo przyjemny, lecz to już zmierzch tej muzyki i próba odbudowy świetności A la Carte spełzną na niczym.
Warto dodać, że producentami zespołu byli Tony Hendrick i Karin Hartmann a parę utworów ( "Ahe tamoure" i "In the summer sun of Greece" ) skomponował słynny Michael Cretu!. Ten sam Cretu w wielu nagraniach grupy był klawiszowcem!!

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Do wah diddy diddy	A La Carte	10.1980	97[1]	-	7 Records MS 424

ALT and The Lost Civilization

Właśc. Al Trivette, ur. w Rosemonte w Kalifornii. Inicjały ALT to akronim słów Another Latin Timebomb (Kolejna Latynoska Bomba Zegarowa), a także skrót od prawdziwego imienia i nazwiska artysty.
Wychowując się w Rosemonte, około sześć kilometrów na wschód od Los Angeles, ALT na co dzień spotykał się 7 problemami, wywołanymi przez narkotyki i przemoc wśród Latynosów. Szybko został dostrzeżony przez poważną wytwórnię, która pragnęła dorobić się na hardcore'owym ulicznym rapie, jednocześnie nie pozwalając na swobodny jego rozwój.
Debiutancki album ALT-a skrępowało zastrzeżenie firmy, aby nie używał niecenzuralnych słów, dlatego też drogi obu stron szybko się rozeszły. W 1993 r. ALT podpisał umowę z niezależną firmą fonograficzną Inner City, a swoją drugą dużą płytę poprzedził charakterystycznym dla siebie nagraniem "Ridin' High", będącym pamiętnikiem z dnia spędzonego w dzielnicy latynoskie].

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Tequila	ALT & The Lost Civilization	11.1992	8[21]	-	-

Alphaville

Legendarna grupa Alphaville powstała w 1982 roku w Berlinie. Formację tworzyli Marian Gold, Bernhard Lloyd i Frank Mertens, którego w 1984 roku zastąpił R. Echolette. Zespół największą popularność zdobył w latach 80. Nazwa Alphaville została zaczerpnięta ze słynnego filmu zatytułowanego "Alphaville" Jeana-Luca Godarda, z 1965 roku.
Początkowo grupa trochę eksperymentowała z dźwiękiem, jednak po 1984 repertuar zdecydowanie się zmienił, muzyka stała się lżejsza, w aranżacjach dominowały instrumenty elektroniczne, słychać w niej wyraźne inspiracje twórczością Davida Bowie, Roxy Music i Ultravox.
Alphaville ogromny sukces odnieśli w 1984 roku, za sprawą singla "Big In Japan". Wkrótce ukazał się debiutancki album "Forever Young" (1984), zawierający również tytułową kompozycję, która obok "Big In Japan" jest najczęściej kojarzona z twórczością zespołu.
W 1986 roku ukazał się drugi album grupy - "Afternoons In Utopia". Zaledwie rok później zespół zaczął nagrywać płytę "The Breathtaking Blue", którą zaprezentował w 1989 roku i stworzył film pełniący rolę videoclipu.
W 1994 roku ukazał się singiel "Fools" będący zwiastunem długo oczekiwanego albumu "Prostitute" (1994). Kolejny krążek "Salvation" wydano 3 lata później. W styczniu 2002 grupa wydała album "Forever Pop" zawierający największe hity Alphaville w zupełnie nowych aranżacjach.
W lutym 2003 na rynku pojawiło kolejne wydawnictwo grupy "CrazyShow". Prawie jednocześnie Bernhard Lloyd oświadczył, że rezygnuje z członkostwa w Alphaville.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Big in Japan/Seeds	Alphaville	07.1984	67[10]	-	WEA 7-249505
Forever young/Lies	Alphaville	06.1985	47[14]	-	WEA 7-249264
Forever Young - The Remix	Alphaville	06.2006	31[6]	-	-
Albumy

All-4-One

Kwartet wokalny All-4-One powstał na początku lat 90. w Kalifornii. Tworzyli go Tony Borowiak, Jamie Jones, Delious Kennedy i Alfred Nevarez, którzy wykonywali współczesne R&B. Debiutancki album grupy, zatytułowany "All-4-One" znalazł się zestawieniu dziesięciu najlepszych płyt przede wszystkim dzięki doskonałemu singlowi "I Swear".
Piosenka zajmowała 1. miejsce notowania prze 11 tygodni. Kolejna płyta kwartetu "My Brother's Keeper" ukazała się w roku 1998, natomiast już rok później grupa wydała kolejny krążek "On and On". W 2002 roku zespół przypomniał o sobie albumem "A41".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
I Swear	All-4-One	07.1994	1[5][24]	-	Atlantic 7255
I Can Love You Like That	All-4-One	07.1995	12[17]	-	American Blitzz/Atlantic/7567-85571-2
Albumy

Alisha's Attic

Brytyjski duet Alisha's Attic tworzą siostry Shellie i Karen, córki Briana Poole'a (lidera grupy Brian Poole And The Tremeloes). W 1995 roku siostry podpisały kontrakt z Mercury Records, rok później, pod okiem producenta Davida A. Stewarta, nagrały debiutancki singiel "I Am I Feel". Piosenkę promowała trasa koncertowa po Wyspach Brytyjskich.
Singiel "I Am I Feel" dotarł do 14. miejsca zestawienia, ale kolejny, "Alisha Rules The World" (1996), już do 12. Tworzenie materiału na debiutancką płytę zajęło siostrom kilka lat i płyta "Illumina" ukazała się w końcu w 1998 roku. Kolejny album "The House We Built" premierę miał 3 lata później.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
I Am, I Feel	Alisha's Attic	01.1997	18[8]	-	Mercury AAJB 1
Alisha Rules The World	Alisha's Attic	04.1997	26[11]	-	Mercury AAJB 2

Alien Ant Farm

Alien Ant Farm to zespół muzyczny grający alternatywny metal. Założony został w roku 1996 w Riverside w Kalifornii. Formacja AAF została utworzona przez kilku przyjaciół (Dryden Mitchell, Mike Cosgrove, Terry Corso i Tye Zamora) w 1995 roku, w Kalifornii. Na początku kapela nagrała wiele niezależnych albumów (między innymi Greatest Hits w roku 1999).
W roku 2001 odnieśli swój pierwszy poważny sukces, a to za sprawą covera utworu Michaela Jacksona Smooth Criminal. Album, na którym znajdował się ów cover, nosił nazwę ANThology. Krążek ten został odznaczony jako jeden z najlepiej sprzedających się albumów w USA (2001), oraz otrzymał tytuł platynowej płyty. Po wydaniu ANthology grupa nagrała specjalny utwór do filmu American Pie 2 pod tytułem Good (For A Woman) oraz specjalny utwór do filmu Spider-Man - Bug Bytes.
Po wielu trasach koncertowych (w USA, Europie i Azji), w roku 2002 grupie przytrafił się niefortunny wypadek. Po drodze do Portugalii autobus zespołu uderzył w jadącą z naprzeciwka cysternę. Kierowca autobusu jak i cysterny zginęli na miejscu, natomiast członkowie AAF odnieśli poważne obrażenia, między innymi złamania kręgów szyjnych (Dryden Mitchell) czy złamania kończyn (Terry Corso). Po roku przerwy zespół wydał swój drugi krążek o nazwie truANT, którego producentami byli bracia DeLeo z formacji Stone Temple Pilots. Album ten nie odniósł już tak wielkiego sukcesu jak poprzedni, ale był znany np. w Nowej Zelandii, USA czy Japonii - w Europie praktycznie nikt o nim nie słyszał.
Mniej więcej rok po wydaniu albumu od zespołu odszedł gitarzysta (Terry Corso) z niewiadomych do dziś przyczyn. Pod koniec roku 2004 zespół znów ruszył do akcji, nowym gitarzystą został Joe Hill - ich bardzo bliski przyjaciel, jeszcze ze szkoły. W grudniu napisali utwór (Dark In Here) na potrzeby gry The Punisher - gra odniosła wielki sukces na światowym rynku. W styczniu 2005 zespół ogłosił, iż zaczyna nagrywać nowy krążek w Malibu. Gdy nadszedł czas wydania płyty, zaczęły się kłopoty - wytwórnia Geffen nie zgodziła się na wydanie nowego krążka, o tajemniczej nazwie 3rd Draft. Zespół postanowił ruszyć w trasę koncertową bez względu na to, czy wytwórnia się zgodzi, czy też nie. Po wytłoczeniu kilkuset płytek na własną rękę, sprzedawali swój własny album na koncertach, oraz umieszczono go w internecie, także można go do tej pory pobrać za darmo w dowolnej sieci P2P. Na wiosnę/lato 2006 zaplanowane jest wydanie tej płyty jeszcze raz, z nieco zmienioną zawartością, przez nową wytwórnię, jaką jest Universal Music Enterprises.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Smooth Criminal	Alien Ant Farm	10.2001	1[8][16]	4[13]	New Noize/Dreamworks 450 887-2
Movies	Alien Ant Farm	02.2002	29[3]	35[8]	-
Glow	Alien Ant Farm	02.2004	-	5[24]	Universal
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Anthology	Alien Ant Farm	11.2001	18[17]	24[15]	Universal
Truant	Alien Ant Farm	03.2004	-	26[6]	Universal

Alicia Keys

Alicia Keys (ur. 25 stycznia 1981 w Nowym Jorku) - amerykańska piosenkarka. Dorastała na przedmieściach Manhattanu. Jej talent odkryto już gdy miała zaledwie 5 lat. Duży wpływ na rozwój jej kariery miała matka, która dbała o wykształcenie muzyczne córki. Alicia swoje pierwsze piosenki zaczynała pisać w wieku 14 lat. W wieku 24 lat na swoim koncie miała już 9 nagród Grammy i wiele innych wyróżnień.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Fallin'	Alicia Keys	10.2001	7[14]	1[3][21]	J 74321 88837 2
A Woman's Worth	Alicia Keys	03.2002	16[11]	5[17]	J-Records 74321 91358 2
How Come You Don't Call Me	Alicia Keys	07.2002	29[4]	1[3][21]	J / BMG/74321 94289 2
Gangsta Lovin'	Eve feat. Alicia Keys	10.2002	4[16]	7[11]	Interscope 497 790-2
Girlfriend	Alicia Keys	01.2003	13[9]	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Songs In A Minor	Alicia Keys	10.2001	3[42]	4[43]	J/80813 20002 2
The Diary Of Alicia Keys	Alicia Keys	12.2003	22[32]	25[18]	J/82876569902
Unplugged	Alicia Keys	10.2005	33[3]	28[3]	J/82876718082

Alexia

Alexia, właściwie Alessia Aquilani (ur. 19 maja 1967 w La Spezia) - włoska piosenkarka eurodance.
Od wczesnego dzieciństwa interesowała się muzyką. Mając siedem lat rozpoczęła naukę śpiewu i gry na fortepianie. Kiedy miała lat dwanaście, zaczęła pobierać lekcje tańca. Rok 1990 był przełomowym w jej karierze. Wtedy poznała Roberto Zannettiego (niezapomniany Savage), szefa wytwórni DWA Records.
Wkrótce Alexia stała się jedną z głównych postaci w jego najnowszym projekcie � Ice MC (1993 i 1994). Niebawem cała Europa śpiewała takie utwory jak "Take Away The Colour", "Think About The Way" i "It's A Rainy Day".
Po rozpadzie projektu Ice MC pozostała przy Zanettim i już jako solistka debiutowała albumem "Fan Club" (1997), który promował jej najsłynniejszy przebój "Uh la la la". Dzięki rozważnej i mądrej promocji, kierowanej przez Zanettiego, Alexia stała się jedną z największych gwiazd muzyki dance na starym kontynencie.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Uh La La La	Alexia	08.1998	17[10]	-	Dance Pool-Columbia/664517 2

Alcazar

Zespół Alcazar powstał w 1998 roku i na początku tworzyli go: Andreas, Tess i Annikafiore. W 2001 roku ukazała się pierwsza piosenka Alcazar, zatytułowana Crying at the Discotheque. Debiutancki album grupy, zatytułowany Casino ukazał się w tym samym roku, a promował go kolejny hit - singiel Sexual Garantee.
W grudniu 2002 roku do zespołu dołączył Magnus Carlsson i tak powstał kwartet. Drugi album Alcazar - Alcazarized - ukazał się w Szwecji w 2003 roku. Pochodzący z tej płyty singiel Someday stał się oficjalnym motywem przewodnim Gay Pride 2003 w Sztokholmie. W Europie płyta ukazała się w 2004 roku. Promowała ją piosenka This Is The World We Live In.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Crying At The Discoteque	Alcazar	02.2002	14[11]	-	RCA 74321 72164 2
Don't You Want Me	Alcazar	06.2002	37[2]	-	RCA/74321 93982 2
This Is The World We Live In	Alcazar	08.2004	31[6]	-	RCA/82876 62598 2

A*Teens

Zespół A*Teens tworzyło czworo nastolatków pochodzących ze Sztokholmu: Marie, Sara, Dhani i Amit. Razem rozpoczęli pracę nad projektem Abba Teens w listopadzie 1998 roku. Wybrali kilkanaście największych przebojów zespołu ABBA i przystąpili do nagrywania swoich wersji hitów.
Pierwszy singel A*Teens - "Mamma Mia" - pilotował ich debiutancki album "The ABBA Generation", który zawierał 12 największych przebojów zespołu ABBA. W efekcie zainteresowanie projektem A*Teens przez media i wytwórnie w całej Europie przerosło wszystkie oczekiwania producentów.
W 2001 roku młodzi muzycy wydali płytę "Teen Spirit" z zupełnie premierowym materiałem. Album cieszył się ogromną popularnością na całym świecie i już pod koniec tego samego roku sprzedał się w nakładzie ponad 3 milionów egzemplarzy. Po krótkiej przerwie, już w 2002 roku, ukazał się kolejny krążek kwartetu - "Pop 'Til You Drop". LP zdobył uznanie nie tylko w Europie, ale także w krajach Ameryki Łacińskiej i w USA.
W roku 2003 ukazała się płyta "New Arrival", zawierająca utwory z "Pop 'Til You Drop" oraz kilka premierowych piosenek. Album promowała europejska trasa koncertowa. Niebawem na rynku pojawiła się także składanka "Greatest Hits". W tym samym roku pojawiły się pierwsze symptomy kłopotów w zespole. We wrześniu 2004 roku Dhani wydał solowy singiel, a A *Teens jako zespół przestał nagrywać. W ślady wokalisty poszła także Marie Serneholt, która wiosną 2006 roku wydała solowy album, jednocześnie oficjalnie ogłosiła rozwiązanie grupy.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Mamma Mia	A*Teens	10.1999	-	13[5]	Stockholm 563 857-2
Can't Help Falling In Love	A*Teens	09.2002	35[6]	-	-

Area 7

Area-7 to zespół australijski powstały na zgliszczach Mad Not Madness,cover bandu wykonującego piosenki Madness.W 1994r trzej jej członkowie Dugald McNaughtan , Charles "Chucky T" Thompson, Dan Morrison rozwiązali zespół i zaczęli pisać własny repertuar.
Założyli nowa grupę,której nazwę wzięli od słów piosenki Specials-Dawning of a New Era.W 1996r odchodzi wokalista Walter Eskdale zastąpiony przez Johna "Stevo" Stevensa,założyciela zespołu rockabilly Yeah Yeah!.W 2002r odchodzą Alistair Shepherd, Toby Dargaville i Rohan Pacey zastąpieni przez Paula Westa, Matta Sandersa i Christophera Meighena.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Second Class Citizen	Area 7	11.1999	29[5]	-	-
Start Making Sense	Area 7	03.2000	37[1]	-	-
Leave Me Alone	Area 7	07.2001	38[2]	-	-
Nobody Likes A Bogan	Area 7	02.2002	46[2]	-	-

Akon

Aliaune Thiam czyli Akon urodził się i dorastał w Senegalu. Pochodzi z muzykalnej rodziny - jego ojciec Mor Thiam, jest uznanym perkusistą jazzowym, grającym na djembie, tradycyjnym afrykańskim bębnie.
Jako siedmiolatek, Akon wraz z rodziną, wyjechał do Stanów Zjednoczonych i zamieszkał w New Jersey. Wkrótce nauczył się grać na różnych instrumentach perkusyjnych i poznał świat hip-hopu, podobnie jak światek przestępczy. Ostatecznie Akon trafił za kartki, ale czas tam spędzony wykorzystał na rozwijanie swoich muzycznych pomysłów.
Po opuszczeniu więzienia zaczął nagrywać pierwsze utwory w domowym studiu. Nagrania trafiły do wytwórni SRC/Universal. Niebawem powstał debiutancki album młodego wokalisty, zatytułowany "Trouble". W USA płyta ukazała się w czerwcu 2004 roku. Muzyka prezentowana przez Akona to ciekawe połączenie rapu, charakterystycznego, delikatnego wokalu z Zachodniej Afryki oraz beatów ze Wschodniego i Środkowego Wybrzeża. Akon przekonuje, że w swoich utworach opowiada o problemach i zmaganiach z codziennym życiem. Przykładem może być choćby "Trouble Nobody", mówiąca o kłopotach z prawem i szkołą.
W Polsce album ukazał się w kwietniu 2005. Pierwszym singlem promującym płytę był "Locked Up".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Locked Up	Akon feat. Styles P	05.2005	33[8]	-	-
Lonely	Akon	07.2005	1[3][18]	1[5][13]	Universal/602498818893
Belly Dancer (Bananza)	Akon	10.2005	23[13]	12[10]	Universal/602498837443
Snitch	Obie Trice feat. Akon	07.2006	39[2]	-	-
Smack That	Akon feat. Eminem	11.2006	2[27]	1[4][20]	Universal/06025 17122185
I Wanna Love You	Akon feat. Snoop Dogg	03.2007	6[14]	2[15]	Universal/06025 1721404
The Sweet Escape	Gwen Stefani feat. Akon	03.2007	2[14]	1[1][13]	Interscope/0602517244498
Don't Matter	Akon	04.2007	-	1[2][5]	Universal 060251733121
Girls	Beenie Man feat. Akon	10.2006	-	38[1]	Virgin/EMI
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Trouble	Akon	03.2005	-	2[26]	Universal 986 050-0
Konvicted	Akon	12.2006	16[12]	1[2][27]	Universal 0602517125834

Atomic Kitten

Atomic Kitten-brytyjski girls-band,działający pod tą nazwą od 1999 roku.Jego członkinie to
Elizabeth McClarnon i Natasha Hamilton pochodzące obie z Liverpoolu oraz Kerry Katona z Warrington.
Pirwotnie ich zespół nazywał się Automatic Kitten.
Swój pierwszy singiel zawierający utwór "Right now" wydały w listopadzie 1999 roku.
Dzięki dobrej promocji w TV,ich wideoclip z tą piosenką był najczęściej odtwarzanym clipem w programie "The Box".
W momencie wydania swego pierwszego albumu pod tym samym tytułem ,były bardziej popularne na Dalekim Wschodzie [Japonia,Malajzja] niż w rodzinnym kraju,stąd został on wydany tam 7 miesięcy wcześniej.
W styczniu 2001 roku Kerry Katona ogłosiła zespołowi ,że spodziewa się dziecka ze swym przyjacielem Bryanem MCFaddenem [z grupy Westlife]i przed wydaniem singla "Whole again" ze względu na zdrowie przyszłego dziecka wycofuje się z zespołu.
Jej następczynią została Jenny Frost [wcześniej w Precious-ten zespół reprezentował W.Brytanię na Festiwalu Eurowizji w 1999 roku].
Wyszło to na zdrowie grupie gdyż cover "Eternal flames" [oryginalnie The Bangles] przyniósł im 1 miejsce na brytyjskiej liście przebojów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Whole Again	Atomic Kitten	04.2001	2[23]	1[6][26]	Virgin 7243 8 97361 20
Right Now	Atomic Kitten	09.2001	46[1]	40[2]	Virgin SINCDPRO 15
Eternal Flame / Right Now	Atomic Kitten	10.2001	47[2]	1[1][20]	Virgin 7243 8 97805 0 5
It's OK!	Atomic Kitten	07.2002	24[13]	16[16]	Virgin 7243 5 46484 03
The Tide Is High (Get The Feeling)	Atomic Kitten	10.2002	4[19]	1[4][23]	Virgin 7243 5 46712 0
The Last Goodbye	Atomic Kitten	01.2003	-	11[15]	Virgin 724354 68952 9
Be With You	Atomic Kitten	02.2003	10[10]	15[12]	Virgin 724354697760
If You Come To Me	Atomic Kitten	11.2003	30[11]	9[14]	EMI 54 7622 2
Ladies Night	Atomic Kitten feat. Kool & The Gang	02.2004	39[5]	-	Virgin 7243 8 97361 20
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Right Now [2001]	Atomic Kitten	05.2001	-	12[25]	Innocent 7243 8 10748 2 4
Feels So Good	Atomic Kitten	11.2002	-	3[19]	Virgin 7243 5 42280 2 5
Atomic Kitten	Atomic Kitten	06.2003	-	7[13]	Virgin
Ladies Night	Atomic Kitten	12.2003	-	3[6]	Virgin 7243 5 95622 2 3
The Greatest Hits	Atomic Kitten	05.2004	-	8[14]	Virgin 57 8225 2

Another Level

Another Level - to brytyjski kwartet wykonujący muzykę soul i rhythm'n'bluesową założony pod koniec lat 90-tych.Tworzyli go studenci Brit School of Performing Arts & Technology w Croydon,Dane Bowers i Wayne Williams oraz Mark Baron i Bobak Kianoush.
Zespół początkowo podpisał kontrakt nagraniowy z Northwestside Records,oddziałem BMG w W.Brytanii,dla której nagrywał także Jay-Z.Na płytach towarzyszyło im wielu artystów z Northwestside wykonujących r&b i hip hop,minn.Ghostface i TQ.
Another Level w ciągu dwóch lat począwszy od 1998r i singla "Freak Me" [#1] wprowadził do Top10 listy brytyjskich singli siedem hitów.Singiel z 1999r "Nexus" otrzymał miano Złotej Płyty ,nominację BRIT Awards,oraz otwierał koncerty Janet Jackson w Europie.
Zespół rozwiązał się w 2000r po wydaniu drugiego albumu "Nexus".Dane Bowers odnosił sukcesy z Johnny L i Victorią Beckham jako część artystów zespołu producenckiego Truesteppers' z albumem "Out of Your Mind".Wydał też kilka solowych singli jako Dane odnotowanych na brytyjskiej liście przebojów.
Wayne Williams razem z bratem Jasonem założyli własną wytwórnię płytową.Ich debiutancki album Fame And Fortune niestety przepadł na rynku muzycznym.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Freak Me	Another Level	11.1998	43[3]	4[21]	-
From The Heart	Another Level	07.1999	-	39[5]	Northwestside 74321 67982 2
Guess I Was A Fool	Another Level	01.1999	-	39[2]	-

Amanda Marshall

Amanda Marshall (ur. 29 sierpnia 1972 w Toronto) - kanadyjska wokalistka popowo-rockowa.
Ukończyła Royal Conservatory of Music w Toronto w specjalnościach fortepian i śpiew klasyczny. Pomimo dużych predyspozycji do wykonywania muzyki poważnej, zdecydowała się rozpocząć karierę w muzyce rozrywkowej i popularnej. W roku 1990 została zauważona przez Jeffa Healeya, który zaprosił ją na wspólną trasę koncertową. Rok później otrzymała od wytwórni Columbia Records propozycję nagrania płyty, ale ofertę odrzuciła.
Debiutancką płytę nagrała dopiero w roku 1995 dla wytwórni Sony Records. Album Amanda Marshall zawierał kilka hitów (m.in. Let It Rain i Birmingham) i osiągnął pełny sukces na kanadyjskim rynku, gdzie otrzymał status platynowej płyty za sprzedaż w ponad milionie egzemplarzy.
Druga płyta wokalistki Tuesday's Child (wydana w roku 1999) nie osiągnęła tak dużego sukcesu, jak debiutancka. Piosenka z tej płyty (Believe In You) została wykorzystana w jednym z odcinków serialu "Dotyk anioła".
Kolejna płyta, wydana dwa lata później Everybody's Got A Story, zawierała materiał ukierunkowany bardziej w kierunku gatunku R&B i jest, jak do tej pory, jej ostatnim studyjnym albumem.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Let It Rain	Amanda Marshall	07.1996	30[10]	-	-

Tori Amos

Tori Amos Myra Ellen Amos, później znana światu jako Tori Amos, urodziła się 23 sierpnia 1963 roku w Północnej Karolinie (USA), ale dorastała w Maryland. Rozpoczęła naukę gry na pianinie w wieku 2,5 lat. Szybko została uznana za geniusza, a w wieku 9 lat jako najmłodsza w historii została przyjęta do konserwatorium Peabody w Baltimore.
Podczas studiów wpadła pod silny wpływ rock and rolla - zwłaszcza muzyki Led Zeppelin. Stąd w niedługim czasie wyrzucono ją za niedostosowywanie się do programu szkoły (Tori grała i komponowała swoją własną muzykę). Ten fakt bardzo zmartwił jej ojca, który tego samego dnia powierzył jej pracę w barze jako pianistki. Tori buntowała się przeciwko wierzeniom jej ojca (ministra metodystyki i pastora), co często uobecniała w swoich utworach.
Lubiła nazywać samą siebie: nawracającą się chrześcijanką. Dorastajac była prawdopodobnie bardziej dojrzała emocjonalnie niż inne dzieci w jej wieku. Często eksperymentowała w młodych latach, ale nigdy nie zapominała o swojej pasji: muzyce. Mówiła, że chce być legendą...
W wieku 21 lat zmieniła imię na Tori i wyruszyła do Los Angeles, aby zdobyć sławę. W 1988 zrealizowała swój pierwszy album - "Y KANT TORI READ" - rockowa płyta, która okazała się totalną klapą. Tori mówiła wtedy, iż ten album powstał aby udowodnić wszystkim powątpiewającym niedowiarkom, że ona jednak postawi na swoim i będzie legendą, zyska sławę na całym świecie. Dlatego jej się nie powiodło - nie była sobą. Na płycie znalazł się utwór "Me And A Gun", będący oddźwiękiem jej porwania i gwałtu. To zajście jak również klęska osobista związana z płytą spowodowało, że Tori przestała grać przez wiele miesięcy, żyjąc w stanie depresji.
Z pomocą przyjaciela powróciła do sił i była znów w stanie grać. W 1991 roku Tori wyjechała w Anglii. To było dla niej jak przebudzenie i klucz do nowego życia. Wkrótce opracowała i nagrała swój pierwszy solowy album "LITTLE EARTHQUAKES". To był natychmiastowy sukces, który stał się punktem zwrotnym w jej życiu. Przyniósł ze sobą tłumy fanów. W 1994 roku wydała drugi album "UNDER THE PINK". Wiele piosenek z tej płyty wprawiły w zakłopotanie media i krytykę, w związku z piosenkami "Icicle" (temat masturbacji) oraz "God" (protest wobec Kościoła i religii).
Dwa lata później - gdy zaszła w ciążę powstaje płyta "BOYS FOR PELE". Singiel "Professional Widow" dociera do pierwszego miejsce wg sprzedaży w Anglii, a nastepnie zyskuje popularność w całej Europie.
W 1997 roku Tori przygotowała muzykę do filmu "Wielkie Nadzieje"("Siren" i "Finn"). Kolejne utwory pisała przez 2 lata, stąd na wiosnę 1998 r. pojawił się album "FROM THE CHOIRGIRL HOTEL", poświęcony jej zmarłemu dziecku (w czasie ciąży poroniła). Na płycie Tori połączyła po raz pierwszy fortepian z dzwiękami wygenerowanymi przez komputer.
W 1998 roku Tori wyszła za mąż za Mike'a Hawley - dzwiękowca. W 1999 roku rusza w trasę z Alanais Morisette. Jej najnowsza płyta "TO VENUS AND BACK" pojawia się we wrześniu 1999 roku. Trasa promująca nową płytę rozpoczyna się 18 sierpnia i trwa 5 i pół tygodnia.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Winter/The Pool	Tori Amos	06.1992	46[8]	-	Eastwest 756785862-2
Crucify/Here in my head	Tori Amos	08.1992	79[6]	-	Eastwest 756785865-2
God/Sister Janet	Tori Amos	.1994	65[5]	-	-
Cornflake girl/Sister Janet US side B:Honey	Tori Amos	02.1994	19[17]	41[3]	EastWest 7567-85693-2
Pretty good year/Honey	Tori Amos	.1994	85[2]	-	-
Caught a little sneeze	Tori Amos	.1996	51[7]	-	-
Blue skies	BT feat Tori Amos	.1996	93[4]	-	-
Hey Jupiter / Professional Widow	Tori Amos	11.1996	17[43]	-	-
Spark/Purple people	Tori Amos	05.1998	50[6]	-	Atlantic 7-84104
Raspberry Swirl	Tori Amos	.1998	57[2]	-	-
Glory of The 80's/Baker,baker [live]	Tori Amos	.1999	81[2]	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Little earthquakes	Tori Amos	06.1992	14[14]	-	Eastwest 756782358-2
Under The Pink	Tori Amos	03.1994	-	15[8]	Eastwest / WEA 7567-82567-2
Boys For Pele	Tori Amos	02.19964	-	15[4]	EastWest 782 862-2
From The Choirgirl Hotel	Tori Amos	06.1998	-	26[7]	EastWest 7567-83095-2
Strange Little Girls	Tori Amos	09.2001	7[6]	-	Atlantic 7567-83486-2
Scarlet's Walk	Tori Amos	11.2002	20[2]	45[2]	Epic 508782 2
The Beekeeper	Tori Amos	03.2005	20[2]	-	Epic 519 425 2
American Doll Posse	Tori Amos	05.2007	20[1]	-	Epic 88697 087252

AFI

AFI (A Fire Inside) - amerykański zespół punkowy (post-hardcore'owy) z Ukiah w Kalifornii. Założony w 1991 roku przez Daveya Havoka (wokal), Marka Stopholese'a (gitara), Vica Chalkera (bas) i Adama Carsona (perkusja). Obecny skład to: Davey Havok, Jade Puget, Hunter Burgan, Adam Carson.
Grają mroczną, introspektywną muzykę, w której słychać zarówno inspirację The Cure, jak i wpływy death-rocka spod znaku Minor Threat, hardcoru czy The Ramones. Umiejętność łączenia hałaśliwej agresji z melancholijnymi melodiami przysporzyła im wielu fanów. Zdobywali ich głównie za pomocą swoich koncertów - jak sami przyznają "...koncerty zawsze były dla nas najważniejsze. Naszą bazę fanów stworzyliśmy w oparciu o występy na żywo". Występowali wszędzie i ze wszystkimi - od Rancid do Jane's Addiction.
Mówi Davey Havok: "Kiedy grasz muzykę w stylu, który tak naprawdę nie pasuje nikomu, podejmujesz ryzyko, że nikogo nie przyciągniesz. Rzucasz ludziom wyzwanie, aby opuścili swoje nisze i porzucili wyobrażenie o tym, co lubią i do czego się przyzwyczaili. Na szczęście jest wielu ludzi, którzy nie zwracają uwagi na styl - po prostu koncentrują się na muzyce i akceptują nas takich, jacy jesteśmy. Dlatego mamy fanów wśród przedstawicieli przeróżnych subkultur - skate'ów, nawiedzonych dzieciaków, punk-rockerów, metalowców, studentów college'ów, hardcorowców, itp." Teledysk do piosenki Miss Murder został nagrodzony statuetką MTV Video Music Awards w kategorii najlepszy teledysk rock.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
The Leaving Song Pt. II	AFI	08.2003	27[1]	-	-
Miss Murder	AFI	08.2006	14[13]	-	-
Love Like Winter	AFI	11.2006	44[4]	-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Decemberunderground	AFI	06.2006	3[10]	20[7]	Universal

Atomic Kitten

Atomic Kitten-brytyjski girls-band,działający pod tą nazwą od 1999 roku.Jego członkinie to
Elizabeth McClarnon i Natasha Hamilton pochodzące obie z Liverpoolu oraz Kerry Katona z Warrington.
Pirwotnie ich zespół nazywał się Automatic Kitten.
Swój pierwszy singiel zawierający utwór "Right now" wydały w listopadzie 1999 roku.
Dzięki dobrej promocji w TV,ich wideoclip z tą piosenką był najczęściej odtwarzanym clipem w programie "The Box".
W momencie wydania swego pierwszego albumu pod tym samym tytułem ,były bardziej popularne na Dalekim Wschodzie [Japonia,Malajzja] niż w rodzinnym kraju,stąd został on wydany tam 7 miesięcy wcześniej.
W styczniu 2001 roku Kerry Katona ogłosiła zespołowi ,że spodziewa się dziecka ze swym przyjacielem Bryanem MCFaddenem [z grupy Westlife]i przed wydaniem singla "Whole again" ze względu na zdrowie przyszłego dziecka wycofuje się z zespołu.
Jej następczynią została Jenny Frost [wcześniej w Precious-ten zespół reprezentował W.Brytanię na Festiwalu Eurowizji w 1999 roku].
Wyszło to na zdrowie grupie gdyż cover "Eternal flames" [oryginalnie The Bangles] przyniósł im 1 miejsce na brytyjskiej liście przebojów.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Whole Again	Atomic Kitten	04.2001	2[23]	1[6][26]	Virgin 7243 8 97361 20
Right Now	Atomic Kitten	09.2001	46[1]	40[2]	Virgin SINCDPRO 15
Eternal Flame / Right Now	Atomic Kitten	10.2001	47[2]	1[1][20]	Virgin 7243 8 97805 0 5
It's OK!	Atomic Kitten	07.2002	24[13]	16[16]	Virgin 7243 5 46484 03
The Tide Is High (Get The Feeling)	Atomic Kitten	10.2002	4[19]	1[4][23]	Virgin 7243 5 46712 0
The Last Goodbye	Atomic Kitten	01.2003	-	11[15]	Virgin 724354 68952 9
Be With You	Atomic Kitten	02.2003	10[10]	15[12]	Virgin 724354697760
If You Come To Me	Atomic Kitten	11.2003	30[11]	9[14]	EMI 54 7622 2
Ladies Night	Atomic Kitten feat. Kool & The Gang	02.2004	39[5]	-	Virgin 7243 8 97361 20
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Right Now [2001]	Atomic Kitten	05.2001	-	12[25]	Innocent 7243 8 10748 2 4
Feels So Good	Atomic Kitten	11.2002	-	3[19]	Virgin 7243 5 42280 2 5
Atomic Kitten	Atomic Kitten	06.2003	-	7[13]	Virgin
Ladies Night	Atomic Kitten	12.2003	-	3[6]	Virgin 7243 5 95622 2 3
The Greatest Hits	Atomic Kitten	05.2004	-	8[14]	Virgin 57 8225 2

Ashlee Simpson

Ashlee Nicole Simpson (ur. 3 października 1984 w Dallas Texas, USA) - piosenkarka popowa, aktorka i autorka tekstów piosenek, córka Joego i Tiny Simpsonów; młodsza siostra Jessiki Simpson.



Karierę rozpoczynała jako aktorka w serialu "Siódme niebo" (2002-2004). Profesjonalnie zajmuje się muzyką od 2004 roku, kiedy ukazała się debiutancka płyta Autobiography (debiut na 1. miejscu listy The Billboard 200). W tym samym roku występowała w programie "The Ashlee Simpson Show" który przyniósł dużą oglądalność i wyemitowany został na antenie MTV. Drugi krążek zatytułowany I Am Me (2005) powtórzył sukces, także debiutując na 1. miejscu. Obecnie (2007 rok) spotyka się z basistą zespołu Fall Out Boy Petem Wentzem.


Simpson urodziła się w Dallas w Teksasie, dorastała w Richardson na przedmieściach miasta. Jej ojciec, Joe Truett Simpson, jest pastorem baptystą, a także menedżerem obu córek-piosenkarek, matka zaś, Tina Ann Drew, jest nauczycielką.



W wieku trzech lat Ashlee zaczęła uczęszczać na lekcje baletu, a w wieku lat jedenastu dostała się do School of American Ballet w Nowym Jorku. W tamtym okresie życia zmagała się z zaburzeniami odżywiania, wskutek których schudła do wagi ok. 31 kg. Kiedy Jessica Simpson podpisała umowę z wytwórnia płytową, jej rodzice zdecydowali się na przeprowadzkę do Los Angeles, gdzie Ashlee rozpoczęła telewizyjną karierę, grając głównie w reklamówkach. Pracowała też jako tancerka na koncertach siostry. Po pewnym czasie zaczęła występować w dostała rolę w serialu "Malcolm in the Middle" (2001), a następnie w filmie "The Hot Chick" (2002) i wreszcie wspomnianym serialu "Siódme niebo". Latem 2003 roku została prezenterką MTV w programie TRL. Nagrała piosenkę Just Let Me Cry z Lindsay Lohan do soundtracku Freaky Friday. Po wielu starania Simpson podpisała umowę płytową z wytwórnią Geffen Records. Ma starszą siostrę Jessice, która także pracuje w show biznesie.


Pierwszy album piosenkarki Autobiography, zadebiutował w Stanach Zjednoczonych na pierwszym miejscu i sprzedał się w 398 000 egzemplarzach. W październiku 2004 roku otrzymał status platynowej płyty. Simpson napisała lub pomagała w tworzeniu wszystkich piosenek na jej albumie, sama mówi, że doskonale oddał jej emocje. Płyta Ashlee była też często krytykowana np. w magazynie Rolling Stone Peter Relic napisał, że jej płyta jest próbą zmieszania Avril Lavigne i Sheryl Crow. Z kolei E! Online napisał "Nawet jeżeli to robi, nie porazi was, Autobiography może was zaskoczyć". Singiel promujący płytę "Pieces of Me" był jednym z największych hitów w lecie 2004 roku w Stanach Zjednoczonych i równie dobrze się sprzedał. Kolejne single "Shadow" i "La la" odniosły mniejszy sukces.



Simpson od czasu do czasu można było zobaczyć w Newlyweds (Nowożeńcy), reality show o życiu małżeńskim jej siostry Jessiki i męża Nicka Lachey'a (obecnie byłego). Aby pomóc jej w początkach kariery muzycznej otrzymała własny program w MTV, reality show nazwano The Ashlee Simpson Show. Jej program zamienił po pewnym czasie program siostry Nowożeńcy (małżeństwo zrezygnowało z programu). Show składało się z ośmiu odcinków, po jednym w tygodniu (pierwsza seria) i latem 2004 roku. Druga seria wyświetlana od stycznia do marca 2005 zawierała dziesięć odcinków. W programie można prześledzić proces pisania, nagrywania piosenek, występów na żywo oraz jej prywatne życie.



Ashlee Simpson występowała w programie Saturday Night Live jako gość muzyczny 23/24 października 2004, miała wykonać dwie piosenki. Już dzień przed występem czuła się bardzo źle, jej głos wysiadł na dobre. Po konsultacji z lekarzem Ashlee i jej menadżer (prywatnie ojciec) postanowili, że występ może pogorszyć stan głosu i zdecydowali się na playback. Przy pierwszej piosence "Pieces of Me" nie było żadnych problemów, jednak, gdy rozpoczęła śpiewnie drugiej piosenki "Autobiography", można było usłyszeć piosenkę "Pieces of Me" zanim Ashlee podniosła mikrofon. Niewiedząc, co zrobić, zatańczyła spontaniczny taniec i zeszła ze sceny. Pod koniec programu Simpson pojawiła się na scenie i próbowała się tłumaczyć, że to jej zespół zagrał złą piosenkę na początku występu. Jednak skrytykowano ją za to, że było widać jak poruszała ustami, gdy w tle nie leciała piosenka.



25 października Simpson zadzwoniła do programu na żywo w MTV "Total Request Live" i wyjaśniła, że musiała oszczędzać swój głos, gdyż mogła go nawet stracić (całą sytuacje mogliśmy obejrzeć w The Ashlee Simpson Show). Ashlee cierpi na chorobę gardła (nadkwasotę strun głosowych) i lekarz nie radził jej występować. Sama komentowała całe zdarzenie "Zrobiłam z siebie kompletnego głupka". Gdy 25 października występowała na Radio Music Awards, Simpson na znak, że zapomniała o nieprzyjemnym zdarzeniu zaplanowała dowcip, który polegał na takiej samej pomyłce jak w Saturday Night Live. Ashlee jednak występowała na żywo bo nie miała już problemu z głosem. 31 października w programie 60 Minutes stacji CBS wyświetlono film, który pokazywał problemy jakie piosenkarka miała z głosem przed programem Saturday Night Live. Ashlee przez długi czas męczył ten incydent: było to pytanie, które zadawał każdy reporter, była też z tego powodu wyśmiewana. Sama piosenkarka nie przejmowała się tą krytyką, śmiała się z siebie i mówiła "Już bardziej się nie zbłaźnię". Ostatecznym pożegnaniem z tym incydentem było napisanie piosenki na jej drugą płytę "I am me" piosenki "Catch me when i fall".


4 stycznia 2005 piosenkarka wykonywała swoją piosenkę "La la" na Orange Bowl w Miami na Florydzie. Duża część widowni buczała. Przedstawiciele Orange Bowl byli zadowoleni z jej występu, zachowanie widzów tłumaczyli, że była to spóźniona reakcja na incydent w Saturday Night Live. W internecie pojawiła się również [PetitionOnline.com] petycja, za pośrednictwem której anty-fani chcieli zmusić jej wytwórnię płytową, aby zabroniła jej śpiewać. Simpson komentowała to "Nie przeszkadza mi to. Nie wszystkim musi się podobać moja muzyka". Piosenkarkę bardzo wspierali jej wierni fani. Artystka występowała w paru krajach, otwierając liczne imprezy. Wszystkie te wydarzenia bardzo ją wzmocniły i pozwoliły się odnaleźć. Magazyn Cosmopolitan wybrał ją na okładkę i podpisał "Zabawna, nieustraszona, kobieta roku". W marcu Simpson ogłosiła, że druga seria The Ashlee Simpson Show była ostatnią.



Ashlee otrzymała rolę w filmie Undiscovered (oryginalny tytuł to Wannabe). Film nie odniósł większego sukcesu, Ashlee została nawet nominowana do nagrody Złotej Maliny w kategorii najgorsza aktorka w 2005 roku. Undiscovered to niezależny film, większa część zrealizowana została w sierpniu 2005 w Stanach Zjednoczonych. Sama Simpson nakręciła swoje sceny pod koniec 2004 roku. Film dostał złe recenzje od krytyków. W tygodniu otwarcia wypadł nawet z pierwszej dziesiątki i zarobił tylko 676 048 $, choć sam budżet filmu wyniósł 9 mln $.



Drugi album wokalistki I Am Me został zrealizowany w USA w październiku 2005. Simpson mówiła, że jej płyta będzie inspirowana muzyką lat 80. i nie będzie taki, jak jej pierwszy album. Skupiła się na nim bardziej na sobie i jej związkach, mówiła także, że czuje ,iż ten album jest bardziej jej. I Am Me zadebiutował na pierwszym miejscu z prawie 220 000 sprzedanymi płytami lecz sprzedaż szybko spadła i do stycznia 2006 sprzedał się 1 milion egzemplarzy albumu. Pierwszy singel z płyty trafił do pierwszej dwudziestki Billboard Hot 100. Drugi singel "L.O.V.E." trafił do czterdziestki top hitów w Stanach.Singil odniósł sukces również przez to, że zremiksowania podjęła się producentka R&B/hip-hop Missy Elliott. Teledysk do "L.O.V.E." radził sobie bardzo dobrze w Total Request Live, jak dotąd najlepiej z jej wideoklipów i dotarł na pierwsze miejsce.



Zgodnie z plotką z marca 2006 roku album I Am Me będzie wzbogacony o jedną nową piosenkę. Plotka ta została potwierdzona w wywiadzie, którego Ashlee udzieliła dla Teen People. Artystka powiedziała, że nową piosenką będzie "Invisible".



We wrześniu piosenkarka rozpoczęła trasę koncertową. Na początku wystąpiła w Portland w stanie Oregon. 8 października ponownie pojawiła się w programie The Saturday Night Live, żeby promować swój nowy album. Na początku występu zaśpiewała balladę, którą napisała po znanym incydencie "Catch Me When I Fall", dziękując publiczności za wsparcie i drugą szansę. W grudniu kiedy była w Japonii zasłabła w czasie występu, prawdopodobnie z wyczerpania. Przez krótki czas była hospitalizowana i musiała odwołać swój występ na Radio Music Awards. Simpson znalazła się na styczniowo/grudniowej okładce Teen People wraz z siostrą Jessicą. Znalazła się także na okładce do Amerykańskiego pisma Blender (styczeń 2005), na okładce magazynu Cosmopolitan (styczeń 2006), marcowej edycji Seventeen oraz ELLE i w kwietniu 2006 na okładce JANE.



12 kwietnia 2006 roku Ashlee poprowadziła galę wręczenia nagród MTV Australia Video Music Awards. Piosenkarka była główną prowadząca, odebrała również nagrodę Best Female Artist (najlepsza popowa wokalistka) i Best Pop Video za "Boyfriend" (najlepszy popowy teledysk). Ashlee zaproponowała wspólną trasę (jako support) koncertową bliźniaczką z zespołu The Veronicas, które są znanymi w Australii piosenkarkami. Dziewczyny zgodziły się na propozycję. Na tej gali Ashlee zaśpiewała dwie piosenki: "Boyfriend" oraz "L.O.V.E.".



Od końca kwietnia na jej oficjalnej stronie internetowej dostępna jest część nowej piosenki "Invisible". Wiosenna trasa Ashlee promująca album I Am ME przewidziana jest na 5 czerwca do 29 lipca. Jej występy będą otwierane przez siostry z zespołu The Veronicas.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Pieces Of Me	Ashlee Simpson	08.2004	7[16]	32[3]	Geffen/986 333-4	-
Shadow	Ashlee Simpson	11.2004	31[6]	-	Geffen 075021030046	-
La La	Ashlee Simpson	02.2005	10[12]	11[11]	-	-
Boyfriend	Ashlee Simpson	11.2005	8[17]	21[8]	Geffen 06024 9879857 7	-
L.O.V.E.	Ashlee Simpson	03.2006	5[15]	12[4]	-	-
Outta My Head (Ay Ya Ya)	Ashlee Simpson	02.2008	16[11]	12[4]	-	-

Albums

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
I am me	Ashlee Simpson	10.2005	35[1]	-	Geffen	-