Baby Animals Baby Animals

Australijski kwartet indiemetalowy utworzony w 1989 r. przez wokalistkę Suzi Demarchi, która w latach 1985-89 mieszkała w Anglii i związana była solowym kontraktem z wytwórnią EMI. Po powrocie do rodzinnego kraju postanowiła założyć zespół, do którego zaprosiła gitarzystę Dave'a Lesliego, basistę Eddie'ego Parise i perkusistę Franka Celenzę. Dzięki pomocy znanego producenta Mike'a Chapmana grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Imago. W 1991 roku ukazał się jej debiutancki album, z którego pochodził przebojowy singel "Painless". W Australii płyta znalazła kilkaset tysięcy nabywców, dobrze sprzedawała się także w USA. Brzmienie grupy, pozostającej pod silnym wpływem Heart, The Pretenders, AC/DC, INXS oraz Siouxsie And The Banshees, opiera się na prowokacyjnym śpiewie seksownej Demarchi i pozostającej w tle gitarze prowadzącej Lesliego. Zespół wywarł duże wrażenie również w Wielkiej Brytanii jako grupa otwierająca koncerty Bryana Adamsa. W USA grali u boku Van Halen, dzięki wstawiennictwu Yalerie Van Halen, żony Eddiego! Drugi album Baby Animals powstał na Bahamach i w Nowym Jorku przy współpracy producenta Eda Stasiuma (Living Colour, The Ramones), a w kilku nagraniach grupę wspomógł Nuno Bettencourt, gitarzysta Extreme. Longplay Shaved And Dangerous spotkał się z przychylnym przyjęciem mediów, choć zabrakło na nim przeboju na miarę "Painless".

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Early Warning	Baby Animals	05.1991	16[21]	-	Imago 1052 13/-	-
Rush You	Baby Animals	08.1991	28[14]	-	Imago 25003-1/-	-
Painless	Baby Animals	10.1991	43[15]	31[2]	Imago CCD 053/BMG 10526	-
One Word	Baby Animals	01.1992	17[14]	-	Imago 25007-2/-	-
Ain't gonna get	Baby Animals	04.1992	57[9]	50[1]	Imago 25012/BMG 2501	-
Impossible To Fly	Baby Animals	11.1992	41[9]	-	Imago 7278725022-2/-	-
Don't Tell Me What To Do	Baby Animals	07.1993	24[13]	-	-/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Baby Animals	Baby Animals	09.1991	1[4][53]	21[16]	Imago 21002-2/BMG 21002	[ Producer - Mike Chapman]

Baby Bash

Baby Bash lub Baby Beesh - (ur. 18 października 1975 w Vallejo) właśc. Ronnie Ray Bryant, amerykański raper. Kariera artysty ma źródła w jego dzieciństwie. R. R. Bryant urodził się w rodzinie mieszanej pod względem rasowym i językowym; jego matka jest Meksykanką, ojciec jest białym. Oboje trafili do więzienia, więc przyszłego artystę wychowywała rodzina matki. Ona też zainteresowała go różnymi rodzajami muzyki. Po spotkaniu z raperami w Houston, R. R. Bryant zdecydował się przeprowadzić do tego miasta. Nagrywał najpierw z mało znanymi grupami Potna Deuce, Latino Velvet i N2DEEP. Pierwszy solowy album, Savage Dreams, wydany w 2001 roku przez Dope House Records, przyniósł mu dużą popularność. Kolejne albumy wydawał w wytwórni Universal Records. Szczególnie dużą sławę przyniósł mu singel Suga Suga (2003), wydany we współpracy z wokalistą R&B Frankie J, który zajął 7 miejsce na prestiżowej liście przebojów Billboard Hot 100. Jeszcze wyżej, bo na 3 miejsce tej listy, trafił kolejny singiel, Obsession. R. R. Bryant używa równolegle zarówno pseudonimu Baby Bash, jak też Baby Beesh..

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Suga Suga	Baby Bash	03.2004	3[17]	1[3][21][platinum]	UNI 986 196-5/Universal 980041	-
Obsession (no es amor)	Frankie J feat. Baby Bash	04.2005	5[18]	4[13]	SBME/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Tha Smokin' Nephew	Baby Bash	02.2004	-	22[3]	-/Universal 986091	-

Babybird

Grupa brytyjska. Powstała w 1995 w Sheffield. Na jej czele stanął Stephen Jones (16.09.1962, Telford) - voc, g, k, były członek eksperymentalnej trupy teatralnej Dogs In Honey, który od 1988 nagrywał w domowych warunkach na magnetofonie czterośladowym własne intrygujące piosenki inspirowane dokonaniami m.in. Scotta Walkera, Leonarda Cohena, Lou Reeda, Nicka Cave'a, The The, The Cure, U2 i Pulp, a w połowie lat dziewięćdziesiątych zebrał najbardziej udane na pięciu płytach wydanych własnym sumptem pod pseudonimem Babybird: "I Was Born A Man" z lipca 1995, "Bad Shave" z października i "Fatherhood" z grudnia tego roku, "The Happiest Man Alive" z kwietnia 1996 oraz "Greatest Hits" z sierpnia 1997. W tym samym czasie, w 1995, dobrał sobie współpracowników: Luke'a Scotta (25.08.1969) -g, Johna Peddera (29.05.1962) - b, Roberta Gregory'ego (2.01.1967) - dr oraz Huw Chadbourna (7.12.1963)-ac, który niebawem odszedł, tym samym szyld Babybird zaczął się odnosić do zespołu z prawdziwego zdarzenia. Pierwszym dziełem grupy była płyta "Ugly Beautiful", nagrana już dla firmy Echo. Wydana w październiku 1996, zawierała repertuar staranniej przygotowany niż albumy wcześniejsze, nieco gładszy, bliższy popu. Zyskała nieoczekiwaną popularność, a towarzyszące jej single odniosły sukces na listach przebojów: Goodnight/July z lipca 1996 i You're Corgeous/Bebe Limonade z października tego roku oraz Candy Girl/Farmer ze stycznia 1997 i Cornershop/Happiest Man Alive z maja tego roku. Potwierdziła klasę formacji następna duża płyta, "There's Something Going On" z sierpnia 1998, mimo że oprócz utworów w dawnym stylu, jak Bad Old Man, Back Together, First Man On The Sun, The Ufe, All Men Are Evil i It's Not Funny Anymore, zawierała też nijakie piosenki o jednoznacznie popowym, wręcz dyskotekowym charakterze, chociażby If You'll Be Mine. Towarzyszyły jej popularne single Bad Old Man z kwietnia 1998 i If You'll Be Mine/Poolside z sierpnia tego roku. Dziełem równie udanym byt album "Bugged" z maja 2000, zawierający m.in. urzekające ballady All I Want i The Way You Are..

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
You're Gorgeous	Babybird	11.1996	28[11]	22[10]	-/Festival C 1488	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Ugly beautiful	Babybird	01.1997	-	15[11]	-/Festival D 31 655	-

Babyface

Babyface, właściwie Kenneth Brian Edmonds (ur. 10 kwietnia 1958 roku w Indianapolis, w stanie Indiana), to amerykański piosenkarz R&B, muzyk, autor tekstów, znany producent muzyczny oraz filmowy. Jest współzałożycielem wytwórni muzycznej LaFace Records. Babyface (dosł. "twarz dziecka", pseudonim z dzieciństwa) skomponował muzykę oraz napisał teksty piosenek dla wielu znanych piosenkarzy, piosenkarek oraz zespołów muzycznych z całego świata. Wyprodukował również wiele albumów, w tym także i swoje własne. Współpracowali, bądź nadal współpracują z nim tacy artyści, jak: Madonna, Michael Jackson, Janet Jackson, Eric Clapton, Mary J. Blige, Aretha Franklin, Celine Dion, Mariah Carey, Phil Collins, Pink, oraz zespoły En Vogue, TLC czy Fall Out Boy. Jego wytwórnia płytowa wypromowała poza tym m.in. Toni Braxton, Ushera oraz duet OutKast. Babyface był też powiązany z zespołami R&B, After 7 oraz Milestone, w których występowali jego bracia, odpowiednio Kevon i Melvin. Edmonds jest również współautorem oficjalnej piosenki Letnich Igrzysk Olimpijskich w Atlancie. W połowie ubiegłej dekady wraz ze swoją byłą żoną, Tracey Edmonds, Babyface wyprodukował także pojedyncze filmy. W latach 1995-97 trzykrotnie otrzymywał nagrodę Grammy w kategorii producent roku. Na jego cześć w 1999 roku zmieniono nazwę amerykańskiej Autostrady Międzystanowej nr 65 na Kenneth "Babyface" Edmonds Highway..

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
It's no crime	Babyface	03.1990	-	24[5]	-/Epic 655466	-
Tender lover	Babyface	05.1990	-	32[3]	-/Epic 655547	-
My kinda girl	Babyface	09.1990	-	41[1]	-/Epic 656150	-
Give u my heart	Babyface feat Toni Braxton	10.1992	82[2]	41[2]	Arista/LaFace 7432110952-2/BMG 7300824026	-
For the cool in you	Babyface feat Toni Braxton	10.1993	-	23[7]	Arista/LaFace 7432110952-2/Epic 659684	-
When Can I See You	Babyface	09.1994	31[11]	9[16]	-/Epic 660740	-
Someone To Love	Jon B. feat. Babyface	10.1995	50[1]	17[10]	-/-	-
Slow Jams	Quincy Jones feat. Babyface & Tamia	05.1996	-	2[17][platinum]	-/Warner 543917673	-
This Is For The Lover In You	Babyface feat. LL Cool J, Howard Hewett, Jody Watley and Jeffrey Daniels	01.1997	50[1]	12[14]	-/Epic 663724	-
Every Time I Close My Eyes	Babyface	03.1997	40[8]	8[11]	Epic 664402 1/Epic 664088	-
How Come, How Long	Babyface feat. Stevie Wonder	07.1997	5[21]	9[12]	Epic 664402 1/Epic 664507	-
Talk to me	Babyface	02.1998	-	50[2]	-/Epic 665 039	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
For The Cool In You	Babyface	10.1994	-	49[3]	-/Epic 473949	-
The day	Babyface	01.1997	-	12[13][gold]	-/Epic 485368/TD>	-

Babylon Zoo

.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Spaceman	Babylon Zoo	02.1996	3[17]	4[21][platinum]	EMI EMLH 416/EMI 882649	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
The Boy With The X-Ray Eyes	Babylon Zoo	06.1996	-	39[2]	EMI 7243 8 37204 2 2/EMI 837022	-

Bachelor Girl

Bachelor Girl, to australijska grupa ,którą stanowi duet;James Roche,kompozytor i multiinstrumentalista oraz Tania Doko jako wokalistka. Ich debiutancki singiel Buses and Trains był międzynarodowym przebojem,ale te póżniej wydawane obecne były tylko na australijskich listach bestsellerów.James Roche zdecydował się na utworzenie ansamblu,gdy usłyszał śpiewającą Doko w jednym z pubów w Melbourne. Większośc ich piosenek napisanych przez Roche'a traktuje o życiu młodego damskiego "singla" w wersji ironicznej.Grupa rozpadła się po wydaniu drugiego albumu,który nie przyniósł im spodziewanych sukcesów.Tania po tym próbuje swych sił w innych zespołach,natomiast James poświęca się działalności producenckiej.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Buses And Trains	Bachelor Girl	07.1998	4[21]	6[17][gold]	-/BMG Goth 9805	-
Treat Me Good	Bachelor Girl	11.1998	34[9]	26[5]	-/BMG Goth 9808	-
Lucky Me	Bachelor Girl	05.1999	42[8]	40[2]	-/BMG Goth 9901	-
Blown Away	Bachelor Girl	.1999	57	-	BMG/-	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Waiting for the Day	Bachelor Girl	.1998	5	-	-	[platinum]
Dysfunctional	Bachelor Girl	08.2002	28[4]	-	-	-

Backstreet Boys

Kiedy AJ miał 14 lat poznał Howiego podczas konkursu młodych talentów. Szybko się zaprzyjaźnili i brali razem udział w lekcjach śpiewu. W 1992 r. na jednym z przesłuchań poznali Nicka i postanowili założyć zespół. W prasie znaleźli ogłoszenie producenta płytowego, który poszukiwał młodych utalentowanych chłopców. Kevin, który w poszukiwaniu lepszych szans rozwoju przeniósł się z Kentucky na Florydę pracował początkowo w Disneylandzie. W Orlando usłyszał o Lou Pearlmanie i udał się na przesłuchanie. W ten sposób poznał AJ-a, Howiego i Nicka. Do kompletu brakowało piątej osoby. W kwietniu 1993 r. Brian został wyrwany z lekcji i poproszony do sekretariatu. Dzwonił jego kuzyn - Kevin z pytaniem, czy chciałby się przyłączyć do zespołu. Po próbie w Orlando Brian został przyjęty. W ten sposób narodzili się Backstreet Boys, a było to 20 kwietnia 1993r. W tym samym roku zespół miał pierwsze występy. Rok później podpisali kontrakt płytowy. W 1995 r. pojawia się pierwszy singel We've Got It Goin' On. Bardzo szybko stali się popularni na całym świecie. Drogę do sławy otworzyły im występy w Niemczech, gdzie singel We`ve Got It Goin` On zdobył platynę. W maju 1996 r. ukazuje się debiutancki album Backstreet Boys. "Potem były koncerty w innych europejskich krajach, Azji i Australii. Najważniejszy odbył się w Kolonii w 1998 r. Był to koncert "unplugged" dla VIVY. W maju 1998 r. Brian przechodzi operację serca, Nick zaczyna myśleć o solowej karierze, a od roku 2001 AJ ma problemy z narkotykami i alkoholem. W 2000 r. obaj kuzyni żenią się z wybrankami: Kevin z wieloletnią dziewczyną, którą poznał pracując w Disneylandzie w Orlando, a Brian z modelką poznaną przy okazji kręcenia teledysku do drugiego singla z płyty Backstreet's Back - As long as you love me. Brian jest szczęśliwym ojcem - synka Bayleea. Pomimo wielu problemów osobistych i plotek o rozpadzie (na co mogłoby wskazywać wydanie albumu z największymi przebojami), zespół wydaje po przerwie kolejny album. W 2001 ukazuje się album z ich największymi przebojami (" Greatest Hits - Chapter 1"). Najnowszy album (Never Gone) ukazał się po pięcioletniej przerwie. Zespół znowu wyruszył w trasę, która objęła Stany i część Europy. Latem 2006 szeregi zespołu opuścił Kevin. Obecnie grupa pracuje nad kolejnym, już 7 studyjnym albumem.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
We got it going on	Backstreet Boys	01.1996	-	36[3]	-/Jive 31 458	-
Get Down (You're The One For Me)	Backstreet Boys	11.1996	44[1]	34[2]	Jive 74321 38210 2/Festival C 1430	-
Quit Playing Games (With My Heart)	Backstreet Boys	03.1997	27[15]	27[12]	Jive 751.5783.2/Festival C 1432	-
Everybody (Backstreet's Back)	Backstreet Boys	09.1997	3[18]	6[15][platinum]	Jive 705.1676.2/Jive Mush 01676	-
As Long As You Love Me	Backstreet Boys	11.1997	2[20]	1[3][16][platinum]	Jive 705.1723.2/Jive Mush 01680	-
All I Have To Give	Backstreet Boys	03.1998	4[17]	3[17][gold]	Jive 705.1823.2/Jive Mush 01727	-
I'll Never Break Your Heart	Backstreet Boys	08.1998	10[15]	11[11]	Jive 74321 34103 2/Jive Mush 01771	-
I Want It That Way	Backstreet Boys	05.1999	2[22]	1[2][20][platinum]	Jive 70523392/Jive 0523392	-
Larger Than Life	Backstreet Boys	10.1999	3[14]	11[16][gold]	Jive 01241-42624-7/Jive 055066	-
Show Me The Meaning Of Being Lonely	Backstreet Boys	02.2000	19[14]	2[23]	Jive 79250082/Jive 9250084	-
The One	Backstreet Boys	07.2000	41[4]	15[20]	Jive 79250602/Jive 925086	-
Friends never say goodbye	Backstreet Boys with Elton John	10.2000	-	50[2]	-/Universal	-
Shape Of My Heart	Backstreet Boys	11.2000	5[14]	1[1][22][platinum]	Jive 9251329/Jive 925132	-
The Call	Backstreet Boys	02.2001	19[9]	19[5]	Jive 9251709/Jive 925170	-
More Than That	Backstreet Boys	06.2001	25[4]	29[16]	Jive 9252192/Jive 925219	-
Drowning	Backstreet Boys	11.2001	49[2]	27[7]	Jive 9252769/Jive 925276	-
Incomplete	Backstreet Boys	06.2005	1[1][14]	12[11]	Zomba 82876 69247 2/Jive 82876 69248	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus/N.Zel]	Komentarz
Backstreet Boys	Backstreet Boys	09.1998	6[11]	15[15][platinum]	Jive 74321 38247 2/Festival 32 482	-
Backstreet's Back	Backstreet Boys	10.1997	2[66]	2[47][platinum]	Jive 516842/Jive Mush 33 053	-
Millennium	Backstreet Boys	06.1999	2[48]	1[1][52][3x-platinum]	Jive 0523222/Jive 052357	-
Black & Blue	Backstreet Boys	12.2000	38[3]	10[14][platinum]	Jive 9221152/Jive 922117	-
Greatest Hits - Chapter One	Backstreet Boys	11.2001	32[9]	7[8][gold]	Jive 79222452/Jive 922258	-
Never Gone	Backstreet Boys	07.2005	6[18]	21[5]	Jive Zomba 82876 70296 2/BMG 8287670052	-
Unbreakable	Backstreet Boys	11.2007	25[1]	-	Jive 88697 169672/-	-

Bacon Popper

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Free	Bacon Popper	11.1998	43[2]	-	ZYX 8859R-8	-
Albumy

Tytuł

Wykonawca

Data wydania

Aus

US

Wytwórnia [Aus]

Komentarz

Bad English

Pod koniec lat 80. były gitarzysta grupy Journey - Neal Schon wspólnie z Johnem Waitem (ekswokalistą zespołu Babys) założyli formację Bad English. Zespół zasłynął przede wszystkim jako twórca superballad. Na przełomie lat 1989-1990 grupa wydała dwa świetne single "When I See You Smile" i "Price of Love". W roku 1989 ukazał się album "Bad English", a dwa lata później następny - "Backlash". Wkrótce potem zespół zakończył działalność..

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
When I See You Smile	Bad English	12.1989	5[24]	-	Epic 655 347 7	-
Price Of Love	Bad English	03.1990	43[11]	-	Epic 655 676 7	-
Heaven is a 4 letter word	Bad English	06.1990	98[1]	-	Epic 655 966 7	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	US	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Bad English	Bad English	01.1990	17[20]	-	Epic 463 447 1	-

Baha Men

.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Dancing In The Moonlight	Baha Men	12.1994	-	18[17]	-	-
(Just A) Sunny Day	Baha Men	01.1995	-	38[7]	-	-
Who Let The Dogs Out	Baha Men	11.2000	1[4][7]	1[2][13]	Edel 11385-5	-
You All Dat	Baha Men	03.2001	8[17]	21[4]	PHO ERE 12517-5	-
Best Years Of Our Lives	Baha Men	07.2001	49[1]	-	Dreamworks 13716-2	-
Move It Like This	Baha Men	03.2002	-	11[13]	S-Curve / EMI / Capitol 72438-77687-7-2	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia [Aus]	Komentarz
Who Let The Dogs Out	Baha Men	01.2001	16[9]	12[10]	FMR	-

Arrested Development

Arrested Development można zaliczyć to tej grupy zespołów, które dla młodszego pokolenia hip-hopowców mogą być mało znane. Nie będzie nic w tym dziwnego, gdyż jeszcze do niedawna zespół nie wydał nic nowego pod swym szyldem, a i wszelkiego rodzaju media nie publikowały żadnych wzmianek o A.D. Dopiero w 2001 roku świat obiegła informacja o reaktywacji Arrested Development, co zapewne ucieszyło wielu dotychczasowych fanów grupy.
Już od samego początku założycielom zespołu przyświecała idea stworzenia własnej odmiany hip hopu, która wzbogacona o elementy zaczerpnięte z takich gatunków, jak chociażby soul, gospel, blues, jazz, reggae, czy folklor narodów afrykańskich, przyniosła bardzo interesujący efekt. Arrested Development zostało oficjalnie powołane do życia w 1988 roku w Atlancie przez czarnoskórego studenta Speecha, który wziął na siebie obowiązki pisania tekstów oraz produkcji nagrań. Speech, urodzony w październiku 1968 roku w Milwaukee pod nazwiskiem Todd Thomas, opuścił rodzinne strony i udał się do Atlanty, gdzie rozpoczął studia w College of Art Institute. Znany był już jako DJ Peech, członek grupy Disciples of Lirycal Rebelion (przemianowanej później na Secret Society). Wcześniej wraz z ojcem zajmował się wydawaniem lokalnej gazety "Milwaukee Community Journal", na której to łamach publikował swoje słynne felietony z cyklu "20th Century African".
W podstawowym składzie Arrested Development znalazł się także kumpel Speecha ze studiów - DJ Headliner (Timothy Barnwell), który już wówczas określany był mianem "mistrz konsolety". Z czasem do zespołu dołączyła także Aerle Taree (Taree Barnwell) - wokalistka i tancerka, Rasa Don (Donald Jonem) - perkusista i wokalista, Montsho Eshee (Tamelca Gaither) - choreografka i tancerka oraz sześćdziesięciodwuletni Baba Oje (jako tak zwany spiritual adviser).
Speech i Headliner zafascynowani dokonaniami ówczesnych zespołów rapowych, a w szczególności grupy Public Enemy, nie mieli łatwego startu. Zainteresowanie wytwórni płytowych reprezentowanym przez nich stylem zajęło im ponad trzy lata, co zresztą zaznaczyli później w tytule swej debiutanckiej płyty wydanej w 1992 roku: "Three Years, Five Months and Two Days in the Life of...". LP ukazał się na rynku w czasach, kiedy furorę robiły zespoły i soliści spod znaku gangsta rap typu Ice Cube, Ice-T czy Geto Boys. Arrested Development zaprezentował zupełnie odmienny, odwrócony o całe 180 stopni styl - bez wulgarnych tekstów, w których główne role odgrywają prostytutki, narkotyki i imprezy z AK-47 w tle. Nic więc dziwnego, że od razu do zespołu przyklejona została etykietka grupy reprezentującej tak zwany alternatywny, anty gangsterski rap. Zarówno w komercyjnych, jak i w niezależnych rozgłośniach radiowych nieustannie grano utwory z "Three Years, Five Months and Two Days in the Life of...": "Mr. Wendel", "Tennessee" oraz "People Everyday", windując je na same szczyty list przebojów. Speech będąc pod wpływem polityczno - radykalnych utworów wspomnianego wcześniej Public Enemy, postanowił jednocześnie wprowadzić w swoje głębokie i przemyślane teksty więcej światła, coś pozytywnego, dającego ludziom nadzieję na lepsze jutro. Album został bardzo dobrze przyjęty przez publikę i określony mianem udanej próby odświeżenia muzyki murzyńskiej. W konsekwencji zdobył status potrójnej platyny i w 1993 roku zespół otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Najlepszy Debiut.
Nagrania Arrested Development zwróciły uwagę słuchaczy przede wszystkim pomysłowym posłużeniem się techniką samplingu i poruszającymi tekstami. Album charakteryzował wrażliwy, często osobisty, a zarazem bardzo dojrzały przekaz, połączony z urzekającą swym pięknem, sięgającą do korzeni afrykańskich dźwięków muzyką, co zapewniło A.D. sukces na skalę światową. Największym przebojem pochodzącym z debiutanckiego krążka okazał się utwór "Tennessee". Traktujący o śmierci, bardzo osobisty i utrzymany w konwencji modlitwy numer został napisany przez Speecha po śmierci jego brata i babki.
W tym samym roku zespół skomponował specjalnie dla potrzeb biograficznego filmu "Malcom X" (reżyseria Spike Lee) znakomity utwór "Revolution". Początkowo został on wydany na oddzielnym singlu, a dopiero później włączony do programu płyty "Malcom X: Music From The Motion Picture" (1992). W następnym roku członkowie Arrested Development nagrali drugi, tym razem koncertowy, album "Unplugged", stanowiący w pewnym stopniu uzupełnienie debiutanckiego "Three Years...". Jak już sama nazwa wskazuje, płyta zawiera kawałki w wersji akustycznej, zarejestrowane podczas koncertu, który Speech ze spółką dał w nowojorskim Ed Sullivan Theatre w 1992 roku. Mimo, iż na zawartość "Unplugged" złożyły się w znacznej większości koncertowe wersje piosenek z pierwszej płyty grupy, nie zabrakło na niej jednak premierowych kawałków, takich jak chociażby "Searching For One Soul". Po dużym sukcesie, jaki odniósł album na żywo, Arrested Development nagrywają jeszcze zaledwie jeden LP: "Zingalamaduni". Wydany na początku czerwca 1994 roku krążek okazał się ostatnią, pełnometrażową produkcją, gdyż w 1996 roku zespół oficjalnie zakończył swoją działalność...
Muzyka Arrested Development zawsze niosła ze sobą radość, dawała nadzieję, wyzwalając jednocześnie w jej słuchaczu same pozytywne emocje. Na pierwszym miejscu stawiała społeczeństwo, mówiła o nie nadużywaniu przemocy, okazywaniu szacunku dla innych ludzi, a przede wszystkim nakłaniała do poważnych zmianach, które trzeba było wdrożyć w życie zaczynając od samego siebie. Te szczytne idee towarzyszyły zespołowi od samego początku jego istnienia, jak również w trakcie całej solowej kariery Speecha, którą ten rozpoczął po oficjalnym rozwiązaniu grupy. 22 stycznia 1996 roku nakładem wytwórni Chrysalis ukazuje się jego debiutancki album, noszący tytuł "Speech". Na pierwszy, singlowy utwór promujący płytę został wybrany "Like Marvin Gaye Said (What's Going On)". Piosenka ta została również włączona do repertuaru albumu dedykowanego Marvinowi Gaye'owi - "Inner City Blues". Oprócz Speecha znaleźli się na nim między innymi Madonna, Boyz II Men, Stevie Wonder i Masive Attack. Todd udaje się również w trzy miesięczną trasę koncertową, wiodącą przez Japonię, Guadelupę, Amsterdam, a uwieńczoną występami w Stanach Zjednoczonych. Pod koniec 1998 roku, dokładnie w grudniu, w Japonii ukazuje się drugi, solowy album zatytułowany "1998 Hoopla". Płyta, będąca bardzo udaną mieszanką reggae i hip hopu, poprzedza premierę światowej wersji krążka "Hoopla", który na rynku dostępny był w 1999 roku. Na japońskiej edycji zostały zamieszczone utwory dodatkowe, których nie zawierało światowe wydawnictwo.
W 2000 roku wszystkich dotychczasowych fanów Arrested Development obiegła elektryzująca wiadomość o rozpoczęciu przez zespół prac nad nową, pierwszą od czasów "Zingalamaduni", płytą studyjną. Faktem jest, iż w między czasie ukazało się kilka pozycji z cyklu "Greatest Hits", "The Best of..." czy "Clasic Masters", ale były to zazwyczaj kompilacje zawierające utwory ze wszystkich wcześniejszych dokonań grupy. I według mnie nie są one tym, co tygryski lubią najbardziej... W okresie poprzedzającym premierę nowego albumu A.D., na terenie Japonii ukazuje się trzecia, solowa produkcja Speecha - "Spiritual People" (światowa premiera miała miejsce we wrześniu 2002 roku). Długo wyczekiwany, czwarty studyjny album Arrested Development dostępny jest od 2001 roku i nosi tytuł "The Hereos Of The Harvest".
W lutym 2003 roku ukazuje się kolejna kompilacja z utworami Arrested Development kontynuująca serię płyt z serii "The Best of..." - "Extended Revolution". Jednak w odróżnieniu od wcześniejszych pozycji, którymi zarzucony został rynek, zestawienie to zawiera głównie wersje zremiksowane nagrań pochodzących z pierwszej i trzeciej płyty Arrested Development, które wcześniej dostępne były jedynie na singlach. Jedyny minus płyty, to chyba tylko niewielka ilość utworów - jest ich zaledwie dziesięć, z czego każdy jest remiksem oryginalnej wersji. Mimo, iż na większości z nich swoją dłoń już dawno położył ojciec czas, dają one słuchaczowi sporą dawkę dobrej muzyki okraszonej nienagannymi skreczami i głębokim brzmieniem żywych instrumentów. W tym samym roku zespół znalazł się na 47. pozycji listy 50 najlepszych artystów sceny hip hop, stworzonej przez internetowy portal VH1 (www.vh1.com).
W styczniu bieżącego roku zmaterializowała się kolejna, czwarta już solowa produkcja założyciela Arrested Development - Speecha. Dwupłytowe wydawnictwo zatytułowane "Speech's of" ukazało się nakładem wytwórni Vagabond Productions. Jak sama nazwa wskazuje, płyta zawiera największe hity z dotychczasowej, muzycznej kariery Speecha. Jako ciekawostkę można dodać, iż dzięki domowej stronie Speecha - www.speechmusic.com - fani z całego świata dostali możliwość zaproponowania utworów, które ich zdaniem mogłyby znaleźć się na nadchodzącym albumie. Wczesną wiosną (prawdopodobnie w kwietniu) ukazać ma się także nowy, studyjny album Arrested Development - "Among The Trees". Od samego początku działalności utwory Arrested Development emanowały olbrzymim ciepłem. Często opowiadają o jakże skomplikowanym życiu i jego codziennych trudach, o nieustannie przemijającym czasie i miłości do drugiego człowieka. Ich muzyka stanowi interesującą odmianę hip hopu, z domieszką wielu bardzo różnorodnych gatunków muzycznych, co wyróżnia zespół z grona innych, a o to teraz na scenie amerykańskiej naprawdę trudno.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Tennessee /Natural	Arrested Development	08.1992	16[22]	-	Cooltempo 323876-2
People everyday/Children play with earth	Arrested Development	11.1992	24[6]	-	Cooltempo 323901-1
Mr Wendal/Revolution	Arrested Development	02.1993	7[16]	-	-
Ease my mind/Shell	Arrested Development	07.1994	43[2]	11[5]	-
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
3 years,5 months & 2 days in the life of...	Arrested Development	09.1992	51[17]	-	Cooltempo 321929-2

Al Green

Urodził się 13 kwietnia 1946 roku w Forest City (stan Arkansas), a wychował w Grand Rapid (Michigan) Tam, w wieku 9 lat wraz ze swoimi trzema starszymi braćmi założył amatorską grupę wokalną wykonującą klasyczne kompozycje muzyki gospel. Z zespołem tym współpracował przez 7 lat, a kolejnym etapem w jego karierze była grupa THE CREATION zorganizowana z Curtisem Rogersem i Palmerem Jamesem. Przetrwała ona (nie wzbudzając większego zainteresowania) do 1967 roku, do momentu, gdy James został właścicielem przedsiębiorstwa muzycznego.
Wtedy też nakłonił Greena do rozpoczęcia solowej działalności piosenkarskiej, a na jego pierwszy singel wybrał własną kompozycję "Back Up Train". Ku ogólnemu zaskoczeniu, utwór ten stał się w Stanach Zjednoczonych bardzo popularnym przebojem. Seria następnych krążków Greena była jednak już mniej udana, co spowodowało, że w ciągu kilku miesięcy o piosenkarzu tym niemal zupełnie zapomniano. Dopiero dwa lata później, w 1969 roku, dalszą karierą Al Greena postanowił zająć się znany amerykański producent Willie Mitchell. Efekt tej współpracy był prawie natychmiastowy. Kolejne single- "I Can't Get Next To You" z bieżącego repertuaru THE TEMPTATIONS, "Tired Of Being Alone" i "Let's Stay Together" błyskawicznie zdobyły popularność w Stanach, plasując Greena w ścisłej czołówce największych czarnych gwiazd muzyki soul.
Sukces w USA pociągnął za sobą także ogromną popularność tego piosenkarza w Europie, a zwłaszcza w Wielkiej Brytanii, gdzie w 1971 roku jego przebój "Tired Of Being Alone" trafił aż na 4 miejsce listy bestsel lerowych singli. Obok małych płyt ogromnym zainteresowaniem cieszyły się także albumy, wszystkie wyjątkowo precyzyjnie przygotowane, co oprócz Greena -głównego wokalisty, kompozytora i autora tekstów, było zasługą współpracującego z nim perkusisty Al Jacksona - aranżera i szefa zespołu akompaniującego.
Tylko do 1973 roku Al miał na swym koncie 20 milionów sprzedanych albumów, a zamówienia na każdy następny longplay z góry gwarantowały mu za niego co najmniej Złotą Płytę. Wielkim pasmem sukcesów były również koncerty Al Greena, na które w ciągu roku przeznaczał około 40 tygodni. W 1974, w związku z samobójczą śmiercią przyjaciółki, częściowo ograniczył działalność nagraniowo-koncertową, poświęcając wiele czasu religii. Dwa lata później został pastorem jednego z kościołów w Memphis.

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Put A Little Love In Your Heart	Annie Lennox & Al Green	01.1989	6[10]	-	A&M/390 382-7
The Message Is Love	Arthur Baker And The Backbeat Disciples feat. Al Green	07.1990	46[1]	-	A&M/390 462-7

Annie Lennox

Annie Lennox - (25.12.1954, Aberdeen, Szkocja) - voc, k, fl; kompozytorka, autorka tekstów. Jej matka była kucharką, ojciec pracował przy produkcji kotłów okrętowych.
Śpiewała w szkolnym chórze. Od najmłodszych lat pobierała lekcje gry na fortepianie i flecie, a naukę tę kontynuowała w londyńskiej Royal Academy of Music (studiów nie ukończyła). W połowie lat siedemdziesiątych śpiewała z big bandem jazzrockowym Red Brass. W 1977 dołączyła do poprockowej grupy The Catch, rok później przemianowanej na The Tourists. Z nią nagrała pierwszą płytę - singel Borderline (Logo, 1977; sygnowany jeszcze nazwą The Catch). Z nią też odniosła pierwszy sukces, m.in. jednym z kolejnych singli, z przeróbką I Only Want To Be With You z repertuaru Dusty Springfield (Logo, 1979).
Od 1980 do 1989 tworzyła duet Eurythmics z Davidem A. Stewartem, pianistą i gitarzystą, z którym występowała już w The Tourists. Zdobyli razem ogromną popularność efektownymi piosenkami wykonywanymi z soulową żarliwością, np. Love Is A Stranger, Sweet Dreams (Are Made Of This), Who's That Girl, Here Comes The Rain Again, There Must Be An Angel, Thorn In My Side. Gościnnie uczestniczyła w tym okresie w nagraniach m.in. Roberta Górla. W duecie ze słynnym śpiewakiem soulowym Alem Greenem przygotowała singel Put A Little Love In Your Heart (A&M, 1988). Próbowała aktorstwa - zagrała małe role w filmach Revolution (1986, reż. Hugh Hudson; na wideokasetach pt. Rewolucja) i Edward II (1991, reż. Derek Jarman).
Jesienią 1991 rozpoczęła pracę nad pierwszą solową płytą -"Diva". Sama stworzyła niemal cały repertuar; tylko dwie kompozycje były owocami współpracy z zaprzyjaźnionymi muzykami - Legend In My Living Room z pianistą Peterem-Johnem Vettese'em, a The Gift z Paulem Buchananem, Robertem Bellem i Paulem Josephem Moore'em, muzykami zespołu Blue Nile.
Zaproponowała efektowne utwory wyrastające i z pieśni gospel, soulu, funku czy disco, i z jazzujących ballad, i z piosenek w bardziej tradycyjnym stylu, i z muzyki egzotycznej, południowoamerykańskiej czy arabskiej, np. Why, Walking On Broken Glass, Cold, Money Can't Buy It, Little Bird, Primitive, Stay By Me. W tekstach ustosunkowała się do własnych doświadczeń życiowych - szaleństw, rozterek i nadziei lat młodzieńczych (Legend In My Living Room), uspokojenia w małżeństwie (Stay By Me, Primitive), radości macierzyństwa (Precious). Album dedykowała mężowi, reżyserowi filmo wemu Uriemu Fruchtmanowi, i córeczce, Loli. Nagrała go w studiach londyńskich, jak Mayfair czy The Church Studios. Produkcję powierzyła Stephenowi Lipsonowi (najpierw zaprosiła do współpracy Jeffa Lynne'a, byłego lidera The Electric Light Orchestra, ale nie umieli się porozumieć). Akompaniament oparła na brzmieniach komputerów muzycznych i elektronicznych instrumentów klawiszowych, których obsługę powierzyła Lipsonowi, Vettese'owi i Mariusowi de Vries (pierwszy z tych muzyków uczestniczył w sesji także jako gitarzysta). Ponadto w nagraniach wzięli udział m.in. Kenji Jammer - g, Moore - k, Ed Shearmur-p, Dave Defries-tp, Gavin Wright - viol, Doug Wimbish - b, Keith Leblanc - dr. Płyta zyskała ogromną popularność, a największymi przebojami były utwory Why, Walking On Broken Glass , Little Bird (na stronie B piosenka Love Song For A Vampire z filmu Dracula Francisa Forda Coppoli).
Dyskografię uzupełnia m. in. nagranie: Eve'rytime We Say Goodbye na płycie "Red Hot And Blue" (Chrysalis, 1990; piosenki Cole'a Portera w różnych wykonaniach).

Single

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Put A Little Love In Your Heart	Annie Lennox & Al Green	01.1989	6[10]	-	A&M/390 382-7
Why	Annie Lennox	04.1992	17[11]	-	RCA/PB 45317
Little Bird	Annie Lennox	03.1993	38[8]	-	RCA 74321 12883 2
No More "I Love You's"	Annie Lennox	02.1995	16[14]	-	RCA 74321 26229 2
Albumy

Tytuł	Wykonawca	Data wydania	Aus	N.Zel	Wytwórnia
Bare	Annie Lennox	06.2003	10[5]	20[9]	BMG/82876524052